نمونه اى از دوستان واقعى ائمه (علیهم السلام )
ساعت ٢:۳٥ ‎ب.ظ روز جمعه ٦ اسفند ۱۳۸٩   کلمات کلیدی: اهل بیت علیهم السلام ،نمونه اى از دوستان واقعى ائمه ،دوستان واقعى ائمه

نمونه اى از دوستان واقعى ائمه (علیهم السلام ):


حکیم بن عتیبه گفت : خدمت حضرت باقر (علیه

السلام ) بودم ، خانه پر از جمعیت بود در این

هنگام پیرمردى که تکیه بر عصاى آهنین خود

داشت وارد شد بر در خانه ایستاده ، گفت :

السلام علیک یابن رسول الله و رحمة الله و

برکاته و سکوت کرد. حضرت باقر (علیه السلام )

فرمود: علیک السلام و رحمة الله و برکاته .

پیرمرد رو به طرف حضار مجلس نموده بر همه

سلام کرد و آنها جواب سلامش را دادند آنگاه

متوجه حضرت شده و عرض کرد یابن رسول الله

(صلى الله علیه و آله و سلم ) مرا به نزدیک خود

جاى ده .

... به خدا سوگند شما را دوست دارم و

دوستان شما را نیز دوست دارم ، این علاقه و

محبت من نسبت به شما و دوستانتان نه براى

طمع در دنیا است . به خدا قسم دشمنان شما

را دشمن دارم و از آنها بیزارم . این دشمنى و

بیزارى که نسبت به آنها ابراز مى کنم خداى را

شاهد مى گیریم که نه به واسطه کینه و

خصومتى است که بین من و آنها باشد. آنچه

شما حلال بدانید حلال مى دانم و آنچه حرام

بدانید حرام مى دانم و انتظار فرج شما خانواده

را مى کشم یابن رسول الله (صلى الله علیه و

آله و سلم ) فدایت شوم با این خصوصیت آیا

امید نجاتى برایم هست ؟!

حضرت باقر (علیه السلام ) فرمود: جلو بیا؛ او را

پیش خواند تا در پهلوى خود نشانید. آنگاه

فرمود: پیرمرد.

شخصى خدمت پدرم على بن الحسین (علیه

السلام ) رسید همین سوالى که تو کردى از

ایشان نمود. پدرم در جوابش فرمود: اگر از دنیا

بروى وارد بر پیغمبر (صلى الله علیه و آله و

سلم ) و على و امام حسن و امام حسین و

على بن الحسین (علیهم السلام ) مى شوى ،

قلبت خنک خواهد شد و دلت از التهاب مى افتد

شاد خواهى شد و چشمهایت روشن مى

گردد، با کرام الکاتبین به خوبى و خوشى روبرو

خواهى شد آنگاه که جانت به اینجا برسد (در

این هنگام با دست اشاره به گلوى خود نمود)

در زندگى نیز چیزهائى خواهى دید که باعث

روشنى چشمت هست و با ما در مقامى بلند و

ارجمند خواهى بود.

پیرمرد از شنیدن این مقامات چنان غرق در

شادى شد که خواست براى مرتبه دوم عین

جملات را از زبان امام (علیه السلام ) شنیده

باشد، از این رو عرض کرد یابن رسول الله چه

فرمودید؟!

حضرت باقر (علیه السلام ) سخنان خود را تکرار

کرد. پیرمرد عرض کرد اگر من بمیرم بر پیغمبر و

على و حسن و حسین و على بن الحسین

(علیهم السلام ) وارد مى شوم . چشمم

روشن و دلم شاد و قلبم خنک مى شود و کرام

الکاتبین را با شادى و خوشى ملاقات مى کنم

وقتى جانم به گلویم برسد.

اگر زنده بمانم خدا چشمم را روشن مى نماید

و با شما در درجه اى بلند خواهم بود؟!

در این هنگام پیرمرد را چنان گریه اى گرفت که

مانند ژاله اشک مى ریخت و با صداى بلند هاى

هاى گریه مى کرد. آنقدر گریه کرد که بر زمین

افتاد. قطرات پیاپى اشک و ناله هاى جانگداز که

حاکى از قلب پر محبت و ولاى پیرمرد بود چنان

اطرافیان را تحت تاءثیر قرار داد که همه با صداى

بلند شروع به گریه کردند. حضرت باقر (علیه

السلام ) رو به طرف پیرمرد نموده با دست

مبارک قطرات اشک را از مژگانش مى گرفت و

مى پاشید.

پیرمرد سربلند نموده و عرض کرد یابن رسول

الله (صلى الله علیه و آله و سلم ) دست

مبارکت را به من بده . حضرت دست خود را به

طرفش دراز کرد.

پیرمرد گرفته شروع به بوسیدن کرد و بر

چشمهاى خود گذاشت ، سینه و شکم خویش

را گشود، دست آن جناب را بر روى سینه و

شکم خود گذاشت آنگاه از جاى حرکت کرده

سلام داد و رفت .

حضرت باقر (علیه السلام ) تا موقعى که پیرمرد

در حال رفتن دیده مى شد او را با توجه

مخصوصى تماشا مى کرد، پس از آن روى به

جمعیت نموده فرمود:

هر کس مایل است مردى از اهل بهشت را

ببیند به این شخص نگاه کند، حکیم بن عتیبه

راوى حدیث مى گوید هیچ مجلس عزائى را

ندیده بودم که از نظر سوز و گداز و سیلاب

اشک شباهت به این مجلس داشته باشد.



منبع کتاب  آگاه شویم (1) دوستى و دشمنى با آل پیغمبر (ص) چرا؟
مولف: حسن امیدوار